Trendy w projektowaniu przestrzeni publicznej 2

Dostępność – cz. 2

Współczesne projektowanie otwartych przestrzeni powinno uwzględniać ideę “wielkiego obrazu”, który tworzą 4 koncepcje  — społeczności, dostępności, zrównoważonego rozwoju i technologii.

Wspólnym mianownikiem staje się sposób postrzegania jakości życia oraz świadomość, że jakość środowiska w którym żyjemy — zarówno naturalnego, jak i wynikającego z urbanizacji miast  — jest nierozerwalnie związana z jakością naszego życia.

Jak więc to myślenie wpływa na projektowanie otwartych przestrzeni i w jaki sposób powinny być one urządzone? 

Według Access Alliance prawie jedna czwarta (24%) z nas identyfikuje się z jakąś formą niepełnosprawności. Wraz z rosnącą populacją i dłuższym życiem ludzi, liczba ta prawdopodobnie wzrośnie, co ma wpływ także na wiele aspektów związanych z planowaniem i urządzaniem przestrzeni publicznej – a zwłaszcza jej dostępności.

Bez wątpienia parki, tereny rekreacyjne oraz generalnie miasto powinny być dostępne dla każdego, niezależnie od wieku, sprawności fizycznej i poziomu niepełnosprawności. Bliska się staję więc koncepcja „uniwersalnego podejścia do projektowania”, która uznaje i uwzględnia różnorodność  potrzeb, które związane są niepełnosprawnością, starością – choć nie tylko, gdyż uwzględniają również wiek dziecięcy.

Według Access Alliance prawie jedna czwarta (24%) z nas identyfikuje się z jakąś formą niepełnosprawności. Wraz z rosnącą populacją i dłuższym życiem ludzi, liczba ta prawdopodobnie wzrośnie, co ma wpływ także na wiele aspektów związanych z planowaniem i urządzaniem przestrzeni publicznej – a zwłaszcza jej dostępności.

Bez wątpienia parki, tereny rekreacyjne oraz generalnie miasto powinny być dostępne dla każdego, niezależnie od wieku, sprawności fizycznej i poziomu niepełnosprawności. Bliska się staję więc koncepcja „uniwersalnego podejścia do projektowania”, która uznaje i uwzględnia różnorodność  potrzeb, które związane są niepełnosprawnością, starością – choć nie tylko, gdyż uwzględniają również wiek dziecięcy.

Co to oznacza?

• potrzeba konsultowania i zaangażowania w prace planistyczne i projektowe organizacji zrzeszających osoby wykluczone
• uczynienie „dostępności” jednym z najważniejszych wytycznych planowania i projektowania.
• wyposażenie infrastruktury miejskiej w meble miejskie uwzględniające potrzeby osób starszych i osób niepełnosprawnych np. ergonomiczne ławki, stoliki, zdroje wodne
• projektowanie placów zabaw inkluzywnych, które nie tylko nie wykluczają, ale wręcz zachęcają do zabawy dzieci z niepełnosprawnością: huśtawki, dostęp dla wózków inwalidzkich i zabawy sensoryczne, takie jak zabawy typu „piask i woda”, instrumenty muzyczne.