ELEMENTY ZE STALI MALOWANEJ PROSZKOWO

Niezbędne jest okresowe sprawdzenie stanu powłok lakierniczych na wszystkich dostarczonych elementach małej architektury. Wszelkie zarysowania, ubytki należy niezwłocznie zreperować – dotyczy to zwłaszcza stojaków rowerowych, ławek, koszy na śmieci.

Dla plam bardziej uciążliwych, skuteczne winny być łagodne domowe środki czyszczące w formie kremu. Nie należy stosować do mycia proszków do szorowania, gdyż mogą one zostawić na powierzchni zadrapania. Poważne plamy pochodzące z oleju lub smarów mogą być usuwane przy pomocy produktów opartych na alkoholu, łącznie ze spirytusem metylowym i alkoholem izopropylowym lub przy pomocy innych rozpuszczalników, takich jak aceton. Środki te nie stanowią niebezpieczeństwa dla własności antykorozyjnych powłoki.

Farby i graffiti mogą być usuwane firmowymi środkami stosowanymi do usuwania powłok malarskich, opartymi na związkach alkalicznych lub rozpuszczalnikach. Należy unikać stosowania twardych skrobaków lub noży, gdyż można nimi zarysować powłokę poliestrową.

Wszystkie zadrapania powstałe na skutek przejawów wandalizmu likwiduje się samodzielnie poprzez punktowe nałożenie nowej warstwy lakieru, po wcześniejszym oczyszczeniu zadrapanej powierzchni. Producent może dostarczyć szybkoschnącą farbę w aerozolu, która nakłada się spryskując powierzchnię zadrapaną z odległości 10-20 cm. Czas schnięcia do 60  minut.

Narzędzia do czyszczenia

Mokra tkanina lub skora zamszowa będą zazwyczaj wystarczające do usunięcia zwykłego zabrudzenia. Dla bardziej opornego zabrudzenia,, zazwyczaj nadają się nylonowe gąbki, takie jak “Scotch Brite”. Nie wolno stosować do stali pokrytych warstwą poliestrową stalowych poduszek do szorowania, wełny czyszczącej ani szczotek drucianych.

Okresy między czyszczeniem

Czyszczenie elementów małej architektury ze stali pokrytej warstwą poliestrową przeznaczonych do wnętrza budynkow nie rożni się w rzeczywistości od czyszczenia innych materiałów. W zależności od stopnia zabrudzenia, i powstałych osadów, zalecana jest częstotliwość czyszczenia co 6-12 miesięcy, przy niewielkim zanieczyszczeniu oraz co 3-6 miesięcy.

ELEMENTY WYKONANE Z KONGLOMERATU GRANITU LUB MARMURU

Mycie i konserwacja konglomeratu:

Do zwykłej pielęgnacji i konserwacji ławek, koszy, słupków, wykonanych z konglomeratu marmuru lub granitu, należy używać wyłącznie środków o neutralnym pH. Powierzchnie w należy myć ciepłą wodą a następnie przetrzeć do sucha szmatką wykonaną z miękkiego materiału.

Okresowa konserwacja konglomeratów powinna być przeprowadzana co 18-24 miesiące przy użyciu impregnatów do zabezpieczenia kamieni na zewnątrz.

Należy pamiętać, że gdy stosujemy tego typu impregnat powierzchnia musi być bezwzględnie czysta, ponieważ impregnat tworzy na powierzchni marmuru powłokę, która nie przepuszcza wilgoci a jednocześnie tworzy swoisty bezbarwny film. Ewentualne zanieczyszczenia pozostałe na konglomeracie będą wtedy widoczne przez warstwę bezbarwnego uszczelniacza a nie będzie ich można usunąć poprzez zwykłe zabiegi

Użycie: Należy nanieść równomiernie odpowiednią ilość impregnatu na obrabianą suchą, czystą i odtłuszczoną powierzchnię przy pomocy szmatki, pędzla, wałka lub natryskowo. Dla uzyskania dobrego efektu zalecane jest dwukrotne potraktowanie powierzchni w odstępie 20 min. Pozostawić na ok 30 minut, pozostałość zetrzeć.

Ważne informacje:

Żywica poliestrowa jako składnik konglomeratów, może ulec uszkodzeniu przy dłuższym kontakcie z produktami zasadowymi. Powinno się unikać stosowania klejów i środków do pielęgnacji o pH powyżej 10 oraz pozostawiania takich substancji na powierzchni

Głównym wrogiem ławek, koszy wykonanych z konglomeratu i marmuru są zanieczyszczenia, które jeśli nie zostaną usunięte, pozostawiają niebezpieczną patynę, która powoduje utratę połysku i uszkodzenia powierzchni. Po gruntownym wstępnym czyszczeniu jest konieczne zachowanie czystości i regularne mycie wodą i środkami pielęgnacji o neutralnym pH

Popularne produkty, które niszczą powierzchnie to: soki, pianki do golenia, napoje alkoholowe, soda, perfumy, zmywacz do paznokci, keczup, musztarda, ocet, środki czyszczące nieprzeznaczone do kamienia, środki do włosów, szampony, mydła zawierające EDTA ,sól kamienna, piasek, pasta do zębów, środki do toalety, środki do czyszczenia rur i każda ciecz zawierająca kwasy lub zasady.

ELEMENTY ZE STALI CORTEN

Stal niskostopowa typu CORTEN jest w pełni odporna na warunki atmosferyczne, przez co doskonale sprawdza się jako materiał konstrukcji elementów małej architektury. Odporność na warunki atmosferyczne wynika z warstwy tlenków, tzn. patyny, która tworzy się na powierzchni stali i, dzięki obecności pierwiastków stopowych, jest gęsta i prawie nie przepuszcza tlenu. W normalnych warunkach atmosferycznych, kiedy powierzchnia w cyklu zmiennym jest raz mokra, a raz sucha, proces tworzenia się patyny trwa 18-36 miesięcy. Początkowo warstwa patyny ma kolor rudawo-brązowy i zabarwienie może być nierównomierne, ale z czasem nabiera ciemniejszego jednolitego odcienia.

W środowiskach przemysłowych patyna tworzy się szybciej i ciemnieje bardziej niż w środowiskach wiejskich. W środowisku morskim chlorki utrudniają tworzenie się ochronnej warstwy patyny i mogą spowodować, że stal COR-TEN nie zachowa się zgodnie ze swoimi właściwościami. Dlatego też nie należy stosować stali COR-TEN na terenach nadmorskich lub w miejscach, w których występuje duża ilość chlorków w powietrzu.

W celu zapewnienia jednolitego koloru patyny należy usunąć z powierzchni jakikolwiek olej, zaprawę murarską, ślady farby lub brudu. Wierzchnią warstwę patyny lub zabrudzenia można usunąć poprzez równomierne przetarcie papierem ściernym o gramaturze przynajmniej 120 oraz okresowe zabezpieczenie antykorozyjne na bazie oleju, aż do utworzenia się warstwy ochronnej (po 18-36 miesiącach).

Wszelkie oznaczenia należy wykonywać z użyciem kredy lub barwników rozpuszczalnych w wodzie. Należy unikać stosowania detergentów zawierających kwas.

ELEMENTY ZE STALI NIERDZEWNEJ

Stal nierdzewna jest popularnym materiałem z którego wykonywane są elementy małej architektury. Stal nierdzewna ze swej natury stanowi materiał nierdzewny, który nie wymaga dodatkowego zabezpieczania powierzchni dla ochrony swego estetycznego wyglądu i zapewnienia trwałości. Niezbędna jest jednak pewna rutynowa pielęgnacja i czyszczenie dla utrzymania powierzchni stalowych w dobrym stanie, aby nie pogorszyć ich estetycznego wyglądu oraz odporności na korozję. To też stale nierdzewne są podobne do innych materiałów konstrukcyjnych takich jak: szkło, tworzywa sztuczne lub powlekane stale, które w czasie eksploatacji wymagają konserwacji i pielęgnacji.

PIELĘGNACJA

Przy typowych zastosowaniach można spodziewać się , że deszcz będzie zmywać naniesione zanieczyszczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na zanieczyszczenia przyniesione przez powietrze. Jest to bardzo istotne w warunkach przemysłowych, gdzie osadzenie się przenoszonych w powietrzu chlorków może spowodować lokalną korozję, jeżeli nie zostaną one skutecznie usunięte. Przy zastosowaniu wewnątrz budynku problemem mogą być odciski palców.

ŚRODKI DO PIELĘGNACJI

Aby usunąć odciski palców oraz inne ślady z ławek, koszy, czy innych dostarczonych produktów skutecznym środkiem jest zazwyczaj woda mydlana lub łagodny środek detergentowy. Na rynku dostępne są firmowe środki czyszczące, które łączą łatwość czyszczenia z tworzeniem cienkiej warstwy ochronnej. Te natryskowe środki czyszczące usuwają zanieczyszczenie, odciski palców pozostawiając powierzchnię czystą i gładką. Po natrysku środkiem powierzchnię należy wypolerować suchą tkaniną. Nie należy stosować środków czyszczących zawierających w swym składzie :chlorki szczególnie te które zawierają kwas solny. Mokra tkanina lub skóra zamszowa będą zazwyczaj wystarczające do usunięcia zwykłego zabrudzenia, odcisków palców itp. Dla bardziej odpornego zabrudzenia zaleca się stosowanie nylonowe gąbki, takie jak „Scotch Brite”. Nie wolno stosować do czyszczenia stali nierdzewnej stalowych poduszek do szorowania, ani szczotek drucianych, oraz jakichkolwiek szczotek drucianych wykonanych ze stali węglowych. Nie należy stosować do czyszczenia stali nierdzewnej narzędzi oraz tkanin uprzednio używanych do czyszczenia stali węglowych , gdyż mogą pozostawić naloty, które mogą korodować. Materiały do czyszczenia stali nierdzewnej winny być przeznaczone wyłącznie do tego celu.

Przy zastosowaniu zewnętrznym elementów małej architektury – stal nierdzewna może być narażona na szereg potencjalnie bardziej agresywnych wpływów środowiska, w wyniku kontaktu z następującymi czynnikami:

  • środowisko morskie,
  • rejony narażone na obciążenie dużym ładunkiem zanieczyszczeń przemysłowych,
  • natrysk soli z odmrażania dróg,
  • brud atmosferyczny i z ruchu ulicznego.

Wszystkie te czynniki mogą powodować pojawianie się brązowych plam. Dobrą zasadą jest czyszczenie stali nierdzewnej z taką samą częstotliwością jak elementów szklanych. Środek zawierający w składzie kwas fosforowy nadaje się do czyszczenia tej formy zanieczyszczeń.

ELEMENTY DREWNIANE

Stała pielęgnacja drewna będącego elementem dostarczonych produktów polega na usuwaniu zanieczyszczeń (piasku, liści, błota) przy użyciu szczotek lub odkurzaczy. W sezonie zimowym należy usuwać na bieżąco śnieg zwłaszcza z powierzchni siedzisk ławek przy użyciu szczotek nie dopuszczając do powstania oblodzonej warstwy. W przypadku powstania oblodzonej warstwy nie należy stosować soli i środków chemicznych ograniczając się najwyżej do użycia piasku (mogą powstać drobne, mechaniczne uszkodzenia wierzchniej warstwy drewna).

Dodatkowo elementy drewniane ławek wymagają  stosowania konserwujących środków chemicznych oraz konserwacji przynajmniej dwa razy w roku (szczególnie przed i po okresie zimowym) poprzez  pokrycie co najmniej 2 warstwami  bezbarwnym olejem  przeznaczonym do stosowania na elementach wykonanych z drewna egzotycznego.

Sposób olejowania powierzchni drewnianych:

  1. Należy zadbać, aby drewno było suche i czyste.
  2. Grubszą warstwę oleju nanieść na drewno za pomocą pędzla, szmatki lub tamponu malarskiego, wcierając go w drewno wzdłuż słojów. Jeżeli drewno chłonie olej, należy dokładać małe porcje preparatu, aż do momentu, w którym olej przestanie wnikać w drewno, a na powierzchni pojawią się tzw. „mazy” oleju.
  3. Następnie należy dokładnie usunąć, za pomocą czystej szmatki, nadmiar niewchłoniętego oleju.
  4. Tak zabezpieczona powierzchnia jest gotowa do użytkowania.